به رغمِ غم ساقی، برقص و جرعه بر این خاک میفشان تا بارور شود ز تو این تاک، میفشان عید است عیدِ خاص، بیا خونِ خُم بریز خوشاب میفشار و بر این خـاک میفشان دستی بزن بهکامِ غریبانِ غمزده پایی بکوب و غصّه ز خاشاک میفشان پا میگذار روی رسومِ قدیمِ عشق دستی بهرغمِ خاطرِ غمناک میفشان عنقا منم که با همه تنهاییام خوشم؛ بر قافِ قصّه موجهٔ پژواک میفشان حالی توییّ و جامِ جهان، در خلأ ممان ش

عشق را... تا ز عشقت، ای تو بانوی دو عالم، دم زدیم همچو مجنون دستِ رد بر سینهٔ عالم زدیم تا کشیدیم آهی از دستِ غمت، ای جانِ جان آتشی، دور از تو، در جانِ بنیآدم زدیم دشمنانِ عشق را تا خوار یابیم و خراب ما، بهرغمِ غم، نگارا، لافِ شادی هم زدیم تا شدیم از جرعهنوشانِ تو، ای جامِ جنون بزمِ مخمورانِ جامِ عقل را برهم زدیم داغها شُستیم از باغِ نگاهِ عاشقان بوسه چون خورشید بر چشمِ ترِ شبنم زدیم عشق

خانۀ هواداران فرّخ سائس خانۀ هواداران فرخ سائس منوی بلاگ بایگانی آخرین مطالب ۹۶/۰۶/۱۴ اطلاعیهٔ کلاسهای عروض و قافیه ۹۶/۰۶/۱۱ شانلی دیار ۹۶/۰۶/۰۳ ترانهٔ «مرگ» ۹۶/۰۵/۰۷ نیمکام ۹۶/۰۴/۳۰ معرفی کتاب (۱) ۹۶/۰۴/۲۴ کارگاه نشر شایسته ۹۶/۰۴/۲۳ رند ۹۶/۰۴/۱۱ زمانهوار ۹۶/۰۴/۰۶ در پاسخ به غزل استاد شفیعی کدکنی ۹۶/۰۳/۳۰ برخیز پیوندهای روزانه پیوندها چنین مطلبی وجود ند